| Performer: Μαριάνθη Σοντάκη / Διασκευή: Ρόμπερτ Ουίλσον - Ντάριλ Πίκνευ / Μετάφραση: Θανάσης Χατζόπουλος / Σκηνοθεσία: Σ. Σ. Τσακίρης / Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ / Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος / Μακιγιάζ: Αχιλλέας Χαρίτος / Hair styling: Χρόνης Τζήμος / Κινησιολογία: Μαρκέλλα Μανωλιάδη / Φωτογραφίες: Παναγιώτης Λάμπρου / Βοηθοί σκηνοθέτη: Μαρία Φραγκούλη / Συμμετέχει ο Αντώνης Μιτζέλος.
Omicron 2 (O2), μια εταιρεία για τις τέχνες
Ιδρύθηκε το 2003. Ο σκηνοθέτης Σ. Τσακίρης, έχοντας σκηνοθετήσει 60 έργα στην Ελλάδα και το εξωτερικό κι έχοντας πάρει μέρος σε μεγάλα φεστιβάλ, την δημιούργησε με τους πιο στενούς του συνεργάτες. Σκοπό της η έρευνα νέων τρόπων θεατρικής πρακτικής αλλά και η εξέλιξη της μεθόδου του για ένα «αφηγηματικό» θέατρο. Παραγωγές: Αισχύλου «Πέρσαι» (Ελλάδα, Γερμανία, Γεωργία, Αλβανία), Χάινερ Μίλλερ, «Βολοκολάμσκερ 1», Διονύσιος Σολωμός «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», Β. Γουλφ «Ορλάντο»
Εταιρεία Θεάτρου Omicron 2 (Ο2)
Επικοινωνία: Δήμητρα Πετροπούλου
Μποσταντζόγλου 4, 11524 Αθήνα
Τ. +302106913688, Ε. [email protected]
Περίληψη του έργου
Ένας άνθρωπος -ούτε άνδρας, ούτε γυναίκα- συναντιέται με τους θεατές της παράστασης και σε μια εξομολογητική διάθεση τους εμπιστεύεται την παράδοξη ιστορία του Ορλάντο μέσα στους αιώνες. Είναι το μοναχικό ταξίδι ενός νέου άνδρα γεννημένου στην Αγγλία της εποχής της Ελισάβετ Α΄, που σαγηνεύει στο πέρασμά του άνδρες και γυναίκες. Ενός άνδρα που ξαφνικά ένα πρωί μεταμορφώνεται σε γυναικά και συνεχίζει να ζει από την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος. Γνωρίζει τον έρωτα, την προδοσία, την περιπέτεια, τη δόξα, το θαυμασμό. Διατρέχει τόπους κι εποχές. Αλλάζει κοστούμια, σκηνικά. Αλλάζει φύλο. Πατινάρει ανάμεσα στα χρόνια υπό τους ήχους ζωντανής εκρηκτικής ροκ μουσικής παραμένοντας όμως πάντα ο ίδιος μοναχικός κι αισθαντικός άνθρωπος. Εντυπώσεις, εμπειρίες, φαντάσματα, ρόλοι, πρόσωπα, επιθυμίες, φοβίες μπερδεύονται κι εναλλάσσονται ακολουθώντας ένα ταξίδι ψυχής και αναψυχής.
Κριτικές
«…Όλα συγκροτούν ένα ευτυχές παραστασιολογικό αποτέλεσμα που καταλήγει σ’ ένα συγκλονιστικό φινάλε…»
«…Από τις πολύ καλές στιγμές του φετινού θεατρικού χειμώνα»
Γιώργος Δ.Κ. Σαρηγιάννης, Ταχυδρόμος, 29/3/2008
«…Εντέλει η αισθητική της ρυθμικής πολυεστιακότητας, η αισθητική της πρισματικής εικόνας μπορεί να συγκινήσει και να δραστηριοποιήσει τον παθητικό θεατή της τηλεόρασης…»
Ελευθερία Ράπτου, Η Κυριακάτικη Αυγή, 4/5/200
«…Ο Ορλάντο του Τσακίρη είναι ένας rock Ορλάντο, μια βικτοριανή φιγούρα που ταξιδεύει στους αιώνες σε απόλυτη ρήξη με τις συμβάσεις, ανήσυχος, επαναστάτης, ασυμβίβαστος, αιρετικός...»
Blog, Lifoland, 8/4/2008 |