Για την Παγκόσμια Ημέρα για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
27 Νοεμβρίου 2008
«Ένας άλλος αέρας πνέει…και εμπνέει…»
Αγαπητοί φίλοι,
Σας αποστέλλουμε τα μηνύματα για την Παγκόσμια Ημέρα για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (27-11-2008)
1. Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
2. IDEA
3. Ξένιας Καλογεροπούλου
Τα μηνύματα μπορείτε να τα τυπώσετε ή να τα προωθήσετε όπου νομίζετε.
Θα ακολουθήσουν σύντομα ανακοινώσεις για ημερίδες που θα γίνουν από το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση με αφορμή τον εορτασμό στην Αθήνα,τη Θεσσαλονίκη,το Ηράκλειο Κρήτης.
Στην ιστοσελίδα μας μπορείτε να βρείτε κατάλογο εκδηλώσεων για τον εορτασμό της Ημέρας σε όλη την Ελλάδα.
www.TheatroEdu.gr
Πανελλήνιο ΔΙΚΤΥΟ για το ΘΕΑΤΡΟ στην ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
HELLENIC THEATRE/DRAMA & EDUCATION NETWORK
member of IDEA -International Drama/Theatre & Education Association
Athens, Greece
Email: [email protected], [email protected]
WebPage: www.TheatroEdu.gr
Tel/Fax: ++302106541600 ++30-2106564109
1. ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ-IDEA
Ως πρόεδρος του Διεθνούς Οργανισμού για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (International Drama/Theatre & Education Association-IDEA), ανακηρύσσω με μεγάλη μου χαρά την 27η Νοεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Καθιερώνουμε σήμερα τη δική μας ημέρα της πολύμορφης και ιδιαίτερης συμβολής του Θεάτρου στην Εκπαίδευση, στην προσπάθειά μας για ανθρωπιστική παιδεία, διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειρήνη για όλο τον κόσμο, και ειδικότερα για τους νέους, τα παιδιά και τις περιθωριοποιημένες κοινότητες που απειλούνται από τη βία.
Ξέρουμε όμως ότι οι μέρες που ζούμε δεν ευνοούν τους πανηγυρισμούς. Ο καθένας σήμερα, όπου και να ζει, έχει την οδυνηρή επίγνωση πως οι κλιματικές αλλαγές, η αυξανόμενη κοινωνική ανισότητα, η βία, η φτώχεια και το AIDS αγγίζουν άμεσα τη ζωή μας και απειλούν το μέλλον μας. Οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές, οι καλλιτέχνες και γενικότερα όσοι ασχολούνται με το θέατρο στην εκπαίδευση, καθώς και η κάθε κοινότητα, έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με την έλλειψη ανθρωπιάς, τη συνεχή πίεση στο όνομα της αποδοτικότητας και την αυξανόμενη απελπισία της νεολαίας. Όπως η 11η Σεπτεμβρίου έτσι και η σημερινή οικονομική κρίση έχει μετατρέψει τα σπίτια, τα σχολεία και τους εργασιακούς μας χώρους σε ένα οικουμενικό «θέατρο της απόγνωσης και της άρνησης».
Έχουμε όμως και πραγματικούς λόγους να ελπίζουμε. Σε κάθε γωνιά του κόσμου, κοινότητες, σχολεία, πανεπιστήμια και κέντρα πολιτισμού δημιουργούν νέα έργα και παραστάσεις αλληλεγγύης και συνεργασίας, αντλώντας από δεκαετίες πειραματισμού, έρευνας και συνεργασίας. Βιομηχανικά απόβλητα ανακυκλώνονται και μετατρέπονται σε μουσικά όργανα και σε γλυπτά επικών διαστάσεων. Τα θρανία παραμερίζονται και οι σχολικές αίθουσες του ανταγωνισμού και της αποξένωσης μετατρέπονται σε «θέατρα συλλογικότητας και καινοτομίας». Καλλιτέχνες του θεάτρου και πανεπιστημιακά τμήματα συνεργάζονται με εκπαιδευτικούς, αστυνομικούς, κρατούμενους και ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, για να καλλιεργήσουν την αυτοπεποίθηση, να διασφαλίσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και να εδραιώσουν δίκτυα συνεργασίας. Στις ενενήντα χώρες-μέλη που εκπροσωπούνται σήμερα στον IDEΑ, είμαστε σε θέση να προτείνουμε ένα άλλο μοντέλο εκπαίδευσης, που βασίζεται στις γλώσσες των τεχνών. Η πρότασή μας συμπίπτει με την επιτακτική ανάγκη να αλλάξουν άμεσα τα πράγματα στον κόσμο, προτού να είναι πλέον αργά.
Παρ’ όλο που εμείς δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι οι τέχνες πρέπει να ενσωματωθούν στην εκπαίδευση, με στόχο αυτή να καλλιεργεί τα διαφορετικά είδη νοημοσύνης και την κοινωνική συνείδηση και να προετοιμάζει τους ανθρώπους για έναν κόσμο διαρκώς εξελισσόμενο, προσανατολισμένο στην τεχνολογία και «βασισμένο στη γνώση», δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε. Σε πολλά μέρη του «ανεπτυγμένου» κόσμου, οι τέχνες στην εκπαίδευση σταδιακά αντικαθίστανται από φορητούς υπολογιστές και «βασικές δεξιότητες»∙ και παντού στον κόσμο, γονείς και εκπαιδευτικοί ακόμα θεωρούν τις τέχνες στο σχολείο, στην καλύτερη περίπτωση, περιττή πολυτέλεια και, στη χειρότερη, ανέφικτα για τους πολλούς ελιτίστικα προνόμια, που δεν έχουν σχέση με τη δική τους πραγματικότητα.
Έτσι λοιπόν, στο φετινό εορτασμό της 27ης Νοεμβρίου ας καλέσουμε γείτονες, εκπαιδευτικούς, δημοσιογράφους, εργαζόμενους, πολιτικούς και φίλους που δεν ανήκουν στην κοινότητα του θεάτρου στην εκπαίδευση να γιορτάσουν μαζί μας!
Ας αφηγηθούμε, ή ακόμα καλύτερα ας παίξουμε, πώς το θέατρο στην εκπαίδευση διαπαιδαγωγεί και μεταμορφώνει, και ας ακούσουμε προσεκτικά τα ερωτήματα εκείνων που δεν έχουν γίνει ακόμα συνεργάτες μας σ’ αυτή την οικουμενική προσπάθεια. Ας γίνει η 27η Νοεμβρίου μια ημέρα που θα μοιραστούμε με τους άλλους τις γνώσεις που έχουμε αποκομίσει και θα τους καλέσουμε να συνεργαστούν μαζί μας στην προσπάθεια για τη μεταμόρφωση του κόσμου μας.
Dan Baron Cohen, πρόεδρος του IDEA-Διεθνούς Οργανισμού για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
& της Παγκόσμιας Συμμαχίας για τις Τέχνες στην Εκπαίδευση
2. ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
(τακτικό μέλος του Διεθνούς Οργανισμού για το Θέατρο στην Εκπαίδευση-IDEA)
«Ένας άλλος αέρας πνέει…και εμπνέει…»
Αγαπητοί φίλοι και συνάδελφοι,
Με ιδιαίτερη χαρά γιορτάζουμε για πρώτη φορά φέτος σε παγκόσμιο επίπεδο την Ημέρα για το Θέατρο στην Εκπαίδευση στις 27 Νοεμβρίου. Μετά από προσπάθειες πολλών ετών, στις οποίες πρωτοστάτησε σε εθνικό και διεθνές επίπεδο το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και στις οποίες συνέβαλαν ενεργά ο Διεθνής Οργανισμός για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (International Drama/Theatre & Education Association-IDEA),αλλά και πολλοί φίλοι και συνεργάτες μας στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθιερώνεται πλέον ο εορτασμός της ημέρας αυτής που μόνο τυπικά επετειακό χαρακτήρα δεν μπορεί να έχει.
Αν ανατρέξουμε στη διαδρομή έως την καθιέρωση του εορτασμού, θα αντικρίσουμε πάνω απ’ όλα το μόχθο και τον αγώνα δασκάλων, εμψυχωτών και καλλιτεχνών που εργάζονται στην τυπική ή/και τη μη τυπική εκπαίδευση για ένα σχολείο δημιουργικό, πλούσιο σε ερεθίσματα και ιδέες, ανοιχτό σε εναλλακτικούς τρόπους μάθησης και επικοινωνίας, για ένα σχολείο που ξεφεύγει από τα στενά όρια της μηχανιστικής μάθησης και της αναπαραγωγής μονοδιάστατων ανθρώπων. Θα δούμε την αγωνία του μοναχικού αγωνιστή αλλά και το μεγαλείο της συλλογικότητας, τα αμήχανα βήματα σ’ ένα θολό τοπίο αλλά και τη χαρτογράφηση άγνωστων περιοχών στον εκπαιδευτικό χώρο, την αποθάρρυνση από την έλλειψη επίσημης στήριξης αλλά και τη μέγιστη αναγνώριση από τα γεμάτα εμπιστοσύνη βλέμματα των παιδιών και των νέων και ενός όλο και πιο μεγάλου μέρους της κοινωνίας.
Η ημέρα αυτή επομένως ας είναι πρώτ’ απ’ όλα αφορμή για αναστοχασμό της πορείας που έχουμε διανύσει και των κατακτήσεών μας στον τομέα της βιωματικής μάθησης και της θεατρικής παιδείας. Ας είναι όμως και αφορμή για διερεύνηση των αναγκών που προκύπτουν μέσα από μια όλο και πιο σύνθετη πραγματικότητα και για την αναζήτηση των επόμενων ατομικών και συλλογικών μας στόχων.
Ένας από τους στόχους αυτούς δεν μπορεί παρά να είναι η άρση της αντίφασης ανάμεσα στις επίσημες διακηρύξεις και στην έμπρακτη εφαρμογή θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως οι παράγραφοι 1α του άρθρου 29 και 2 του άρθρου 31 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού:
«Τα Συμβαλλόμενα Κράτη συμφωνούν ότι η εκπαίδευση του παιδιού πρέπει να αποσκοπεί στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού και στην πληρέστερη δυνατή ανάπτυξη των χαρισμάτων του και των σωματικών και πνευματικών ικανοτήτων του.»
«Τα Συμβαλλόμενα Κράτη σέβονται και προάγουν το δικαίωμα του παιδιού να συμμετέχει πλήρως στην πολιτιστική και καλλιτεχνική ζωή και ενθαρρύνουν την προσφορά κατάλληλων και ίσων ευκαιριών για πολιτιστικές, καλλιτεχνικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες και για δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου.»
Ας θεωρήσουμε προσωπική μας υπόθεση την εφαρμογή των αρχών αυτών, έχοντας υπόψη ότι η υπεράσπισή τους ισοδυναμεί με την άνθιση και η υποβάθμισή τους με το μαρασμό κάθε μορφής ατομικής και συλλογικής ζωής.
«Ένας άλλος αέρας πνέει…και εμπνέει..» ας είναι το φετινό μας σύνθημα κι ας γιορτάσουμε την Παγκόσμια Ημέρα για το Θέατρο στην Εκπαίδευση με φαντασία, τόλμη και αγάπη, με όποιο τρόπο μπορεί και θεωρεί ο καθένας προσφορότερο.
Ας εμπνευστούμε από το μήνυμα αυτό, όπως κι από εκείνα του IDEA και της Ξένιας Καλογεροπούλου, ας οργανώσουμε μικρά δρώμενα μέσα και έξω από τη σχολική τάξη, ας καλέσουμε ανθρώπους του Θεάτρου στα σχολεία, ας παρακολουθήσουμε παραστάσεις που προσφέρονται από θέατρα για την ημέρα αυτή κ.ά.
Στην ιστοσελίδα μας www.TheatroEdu.gr υπάρχουν προτάσεις, παιχνίδια, ασκήσεις, σχέδια μαθημάτων που μπορούν να δώσουν το έναυσμα για νέες καλλιτεχνικές δράσεις.
Τέλος, ας μοιραστούμε τις ιδέες μας, τον ενθουσιασμό και τη χαρά τη δική μας και των παιδιών στέλνοντας στο [email protected] ιδέες, ανταποκρίσεις, ευχές, φωτογραφίες, μηνύματα για τον ειδικό χώρο της ιστοσελίδας του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.
Με φιλικούς χαιρετισμούς
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Νοέμβριος 2008
Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
Επιστημονική ένωση για το θέατρο, το εκπαιδευτικό δράμα και τις παραστατικές τέχνες στην εκπαίδευση
Διεύθυνση αλληλογραφίας: Σαρρή 14, Αθήνα 10553, Τηλ/Φαξ 2106541600
Mail: [email protected], [email protected], Website: www.TheatroEdu.gr
3. Για την Παγκόσμια Ημέρα για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
27 Νοεμβρίου 2008
«Ένας άλλος αέρας πνέει…και εμπνέει…»
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, θα ήθελα να κάνω μια ευχή.
Από δω και μπρος, όλοι μαζί, θεατρίνοι που ανεβάζουμε παραστάσεις για παιδιά,
εκπαιδευτικοί κάθε κατηγορίας, αλλά και δάσκαλοι Δράματος
να συνεργαζόμαστε πιο ουσιαστικά.
Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να αξιοποιούμε ο ένας τη δουλειά του άλλου,
διατηρώντας ανοιχτούς δρόμους από την παράσταση στο σχολείο,
απ’ το σχολείο στο εργαστήρι και απ’ όλους μας προς τα παιδιά.
Ξένια Καλογεροπούλου |